SUPER ADMINKA
Guruh:
Admin yordamchisi
Xabarlar:
10166
Holati:
|
39. Кишилар ўлимни орзу қилишлари
Абу Ҳурайра р.а.дан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи вассаллам: «Бир киши бошқа бир кишининг қабри ёнидан ўтаётиб, мен унинг ўрнида бўлсам қани эди, демагунича қиёмат қоим бўлмайди», дедилар». (Имом Бухорий ва Муслим ривоятлари).
Абу Ҳурайрадан р.а. ривоят қилинади. Расулуллоҳ с.а.в.: «Менинг жоним Унинг қўлида бўлган Зотга қасамки, киши қабр олдидан ўтиб, у қабрга юзларини суртиб: «Кошкийди, мана шу қабр ичида мен бўлсам», деб айтмагунича дунё тамом бўлмайди. У киши бу сўзларни диндорлигидан эмас, балки турли мусибатларга дучор бўлганидан айтади», дедилар. Имом Бухорий ва Муслим ривоятлари.
Яъни қиёматга яқин шунчалик оғир ва шиддатли даврлар келадики, одамлар ер юзидаги бузғунчиликларни кўрганларида ўлимни ҳаётдан афзал кўрадилар.
Ибн Маъсуд р.а. айтган эканлар: “Шундай замонлар келадики, агар ўлимни сотиб олиш имкони бўлганида кишилар уни сотиб олардилар”.
Аллома Ал-Ироқий юқоридаги ҳадисларни шайрҳаб ушбу гапларни айтадилар: “Одамлар орасида ўлишни истайдиганлар, ўз жонига қасд қиладиганлар ҳар доим ҳам бўлган. Баъзида кишилар оғир аҳволга тушганларида ҳам ўлимни истаб қоладилар. Лекин мана шундай одамлар ҳам ўлимга рўбарў келганларида, у билан юзма-юз тўқнашганларида, қабрларни зиёрат қилганларида, маййитларни кўрганларида ўлимдан қўрқадилар. Қалбларида ўлимга нисбатан нафрат пайдо бўлади, шу пайтда улар ўлишни истамай қоладилар. Лекин шундай замонлар келадики, замоннинг оғирлигидан одамлар ўлимни чин қалбдан орзу қиладилар. Бундай кишилар бошқалар ўлимини кўриб туриб ҳам, қабрларни зиёрат қила туриб ҳам ўлимни орзу қилишлари эса ҳақиқатдан ҳам оғир даврлар бўлишига далолат қилади”.
40. Рум авлодлари сонининг ошиши ва уларга қарши жанг
Ал-Муставрод ал-Қурайший айтадилар: “Расулаллоҳ с.а.в. дедилар: “Қиёмат қоим бўлганида одамларнинг кўпи рум авлодларидан бўладилар”. (Имом Муслим ривоятлари).
Расулаллоҳ с.а.в.нинг даврларида ер юзида икки катта давлат бор эди. Бири форс ва яна бири рум империялари эди. Агар ҳозирги кунда назар соладиган бўлсак, Европа ҳамда АҚШ истиқомат қилувчи одамларнинг деярли барчаси ҳадисда зикр қилинган рум авлодларидандирлар.
Бу ерда шуни таъкидлаш лозимки, юқоридаги ҳадисда зикр қилинган Рум авлодларидан бўлган кишиларнинг барчаси ҳам кофир ёки мушрик бўладилар деб бўлмайди. Сабаби бошқа ҳадисларда улардан баъзилари мусулмон бўлишликлари ҳам айтиб ўтилган.
Нафиъ ибн Утба р.а Расулаллоҳ с.а.в. дан қуйидаги ҳадисни ривоят қилади: “Сизлар Араб ярим ороллиги учун жанг қиласизлар ва Аллоҳнинг мадади ила ғалабага эришасизлар. Сўнгра форслар билан жанг қиласизлар ва Аллоҳнинг мадади ила уларни ҳам мағлуб қиласизлар. Сўнгра румликлар билан жанг қиласизлар ва Аллоҳ сизларга ғалабани ато қилади. Сўнгра Дажжолга қарши жангга чиқасизлар ва Аллоҳнинг мадади билан уни ҳам енгасизлар” (Имом Муслим ривоятлари).
Демак Дажжол чиқишидан аввал мусулмонлар ва румликлар ўртасида катта жанг бўлади ва бу жангда Аллоҳ ғалабани биз мусулмонларга ато қилади.
Расулаллоҳ с.а.в. ушбу сўзларни айтганларида ислом ҳали хатто Араб давлатларида ҳам тарқалмаган эди. Дунёнинг ярмини эгаллаган Форс давлатини қарши жанг қилиб уларнинг устидан ғалаба қозониш ўша давр кишилари учун ғайриоддий ва ақлга сиғмайдиган бир иш эди. Лекин Аллоҳнинг Расули с.а.в. айтганларидек, Аллоҳ мусулмонларга мадад берди. Ислом ҳақиқатдан ҳам аввал Араб ярим ороллигида тарқалди, сўнгра форс империяси ҳам мағлубиятга учраб йўқ бўлди. Ҳозирда эса Ислом етиб бормаган ўлкалар деярли қолмаган.
Ясир ибн Жобир р.а. ривоят қиладилар: “Бир куни Куфада қизил шамол кўтарилди. Бир киши бизнинг олдимизга шошиб югуриб келди ва қаттиқ жазирамага ҳам эътибор бермай: “Эй, Абдуллоҳ ибн Маъсуд, қиёмат бошланди!” деб бақирди. Абдуллоҳ ёнбошлаб ётган эди, ҳалиги кишини кўриб ўтирди ва унга қарата: “Токи мусулмонлар қўлга киритган ўлжани тақсимлай олишолмайдиган ҳамда ғалабага қувонишмайдиган кун келмагунга қадар қиёмат қоим бўмайди”, деди. Сўнгра Шом тарафга ишора қилиб: “Душман мусулмонларга қарши жанг қилиш учун бирлашади ҳамда мусулмонлар ҳам душманга қарши жанг қилиш учун бирлашадилар”, деди. Ясир: “Румликларни назарда тутаяпсанми?”, деб сўради. Абдуллоҳ ибн Маъсуд жавоб қилди: “Ҳа. Бу жангдан олдин кўпгина мусулмонлар ўз динларидан чиқиб кетадилар. Лекин мўъминлардан бир гуруҳи душманга қарши жанга чиқади, уларнинг ниятлари ёки ғалабага эришиш ёки ўлим келгунга қадар жанг қилиш бўлади (яъни ортга чекиниш йўқ, ё ғалаба ё ўлим). Жанг то тунгача давом этади ва ҳеч ким ғалаба қозонмайди. Лекин мусулмонларнинг сафлари камаяди (яъни жуда кўп мусулмонлар шаҳид бўладилар). Шунда мусулмонлар иккинчи гуруҳни юборадилар. Улар ҳам ё ғалаба ёки ўлим келгунга қадар курашишни ният қиладилар. Бу жанг ҳам тунгача давом этади ва яна ҳеч ким ғалаба қозонмайди. Мусулмонларнинг сафи эса яна ҳам камаяди, шунда учинчи гуруҳ мусулмонлар жангга чиқадилар ва уларнинг ҳам нияти ёки ғалаба ёки ўлим бўлади. Бу жанг ҳам тунгача давом этади ва ҳеч ким ғалаба қозонмайди. Мусулмонлар қўшини эса жуда катта талофотлар кўради. Тўртинчи кун қолган барча мусулмонлар душманга қарши жангга чиқадилар ва Аллоҳнинг ҳоҳиши ила ғалабани қўлга киритадилар. Бу жанг шунчалик катта бўладики шу кунгача одамзот бундай жангларни кўрган эмас. Жанг майдонининг у томонидан бу томонига учиб ўтаётган қуш ҳам ҳолсизликдан ерга қулайди. Юз кишилик қавмлардан фақатгина бир киши тирик қолади. Шундай пайтда ўлжага қувониб бўладими? Шундай пайтда ўлжани тақсмлаб бўладими? (яъни бундай қирғинбарот урушдан сўнг одамларга ўлжанинг қизиғи ҳам қолмайди, хатто қўлга киритилган ғалаба ҳам кишиларнинг кўнглини ҳушнуд қилмайди). Ғалабага эришган мусумонлар мана шундай оғир бир аҳволда турганларида “Дажжол фарзандарингизга ҳужум қилди!” деган ҳайқириқни эшитадилар ва қўлларидаг бара нарсаларини ташлаб йўлга чиқадилар ва ўнта отлиқни қўшиндан олдин юборадилар. Расулаллоҳ с.а.в. айтгандилар: “Мен уларнинг исмларини, уларнинг оталарининг исмларини ҳамда отларининг рангини ҳам биламан. У кишилар ўз замонларининг энг зўр отлиқлари ҳамда энг зўр кишиларидан бўладилар”. Имом Муслим ривоятлари.
Абу Ҳурайра р.а. ривоят қилади. Расулаллоҳ с.а.в. айтдилар: “Токи Рум авлодлари Амак ёки Дабикка кириб келмагунларига қадар қиёмат қоим бўлмайди. Улага қарши Мадинадан бир қўшин чиқади, улар ўз замонларининг энг зўр кишилари бўладилар. Қўшин сафга турганида Рум авлодлари: “Бизни тинч қўйинг, биз фақатгина бизнинг орамиздан ажралиб чиқиб энди бизни ёмонлаётганларга қарши жанг қиламиз”, деб айтадилар (яъни исломни қабул қилган рум авлодларига қарши). Мусулмонлар эса: “Аллоҳнинг номи билан қасамки, биз ўз биродарларимизни сизлар билан бирга-бир ташлаб кетмаймиз”, дея жавоб қиладилар. Шундай қилиб жанг бошланади. Мусулмонларнинг учдан бир қисми қатл қилинади, ва Аллоҳ уларни ҳеч қачон кечирмайди (яъни бу ёки мунофиқлар ёки дунё учун жанг қилганлар). Яна учдан бир қисм мусулмонлар қатл этиладилар ва улар шаҳидларнинг энг улуғларида бўладилар. Қолган учдан бир мусулмонлар эса ғалабага эришадилар ва Аллоҳ уларни ҳеч қачон жазоламайди. Айнан ўшалар Константинополь (ҳозирги Истамбул)ни фатҳ қиладилар. Мусулмонлар қўлга киритган ўлжани тақсимлаш учун қиличларини зайтун дарахтига осиб қўйганларида шайтон “Дажжол сизларнинг оилаларингизга ҳужум қилди!” дея бақиради. Улар йўлга чиқадилар, лекин бу гап ёлғон бўлади. Лекин Шомга етиб келганларида ҳақиқатдан ҳам Дажжол чиқади. Мусулмонлар жангга шайланадилар ва саф тортаётганларида намозга азон айтилади ва шу пайт Исо ибн Марьям тушиб келадилар”. Имом Муслим ривоятлари.
Демак юқордагилардан ҳулоса қилиб айтсак, келажакда биз мусулмонларни рум авлодидан бўлган насороларга қарши катта жанглар кутмоқда экан.
|
