SUPER ADMINKA
Guruh:
Admin yordamchisi
Xabarlar:
10165
Holati:
|
davomi
Биринчи булиб, энг кичик укамни болалар уйига топширишди, жой муаммоси булгани учун, колган укамларни кабул килишмади... Хеч эсимдан чикмайди, кичик укам жуда еш булганлиги учун нима булаетгани фахмлай олмас эди... Уни уша ерга ташлаб кетарканмиз, бизга кулларини кутариб, жилмайганча хайр килиб колганди... Кейин яна икки укамни бошка болалар уйига топширишди, улар эса каттик йиглаб колишди, биз хам албатта... Бу орада кеч тушиб колди, "энди уйга кайтамиз" деб турганда, яна бизни уша мактаб интернатига олиб боришди... Елгон ваьдалар билан барибир бизни уша ерга ташлаб кетишди... Эрталаб мутлако биз учун ед булган мухитда уйгондик... Шундай килиб, болалар уйидаги азобли ва согинчга тула кунлар бошланди хаетимизда... Борган кунимизни узидаек, "янги бола" деган ном олдик... Янги келганларни шундай аташаркан... Бошида, уша бизни ташлаб кетган дарвоза енига бориб, эшик панжараларини ушлаганча, "бизни олиб кетиш учун бугун келса керак" деб, куча тамонга караб турардик... Кейинчалик умидимиз суниб, такдирга тан бердик... Байрам кунлари ойнадан туриб, кучани кузатар эдик... Кимдир келиб бизни бу ердан олиб кетишини кутардик, янги йилда Корбободан мехрибон она сураб ният килардик... Нафакат биз, у ердаги купчилик болалар худди шундай ният килишар эди... Бир зумгина куздан кочирмаслик максадида, ойна ортида овкат хам емасдан, оч-нахор кутардик... Афсуски, хеч ким келмасди... Кейинги йилнинг охирларида, амаким билан келинойим бизларни кургани келишди... Уша куни биздан бахтли болалар йук эди... 1985 йиллнинг езги таьтилида, Тошкентдан тогам келиб, вактинча уйига олиб кетди... Куз келиб, мактаб бошлангач яна уша мактабга ташлаб кетишди... Мактаб интернати хам болалар уйи билан шароити деярли бир хилда эди... Купчилигини ота-онаси йук... Борлари хам онда сонда, яьни бир йил ичида бир икки бора кургани келарди... Кайсидир уртогимизни оиласидан бирор киши келишса, уша келганларни атрофини йигирматтача бола булиб ураб олардик... Шунчалик хавас ва этикиш кучаярканки, буни тасвирлаб бера олмайман... Уч йил утиб, опам техникумга укишга кириб кетди... Мен эса, опамни мендан ажраб кетаетганлигига чидай олмадим ва у ердан кочишга мажбур булдим... Тугри уйимизга бордим ва у ерда маьлум вакт бувим билан кейин эса амакимнинг уйида яшадим... Укув йили бошлангач, мени яна эски жойимга элтиб куйишди... Кочганим учун, роса калтаклашган эди ушанда... У ерда бир кизик одат бор эди-ки, тугилган кун бир йилда икки маротаба нишонланарди... Кандай килиб дейсизми? Бир йилда ун икки ой булса ушани тенг уртасидан булиб, олти ой давомида тугилганларни туплаб, бир кунда утказишар эди... Хаммани йигиб, кичик бир дастурхон тузаб, тугилган куни булаетган болаларга, эртак китоб, дафтар, ручкалар таркатишар эди... Ушандек байрамларни бирида мени руйхатим укилмади... Хурлигим келиб йиглаб юбордим... Йиглаб турганимни бир четда кузатиб турган бир аел енимга келиб... - Ха углим сен нега йиглаяпсан? - деб сураб колди... Юзига карадим-у, худди онамни кургандек булдим... Ростан хам онамга жуда ухшар эди... - Менга совга бермади, - дедим яна йиглаб... Багрига босиб, "Булди йиглама, кап- катта бола хам йиглайдими" деб юпатгандек булди... - Юр сенга узим совга олиб бераман, - деб кулимдан етаклаб кучага олиб чикиб, дукондан дафтар ручка олиб берди... Уша кундан бери уша аел менга мехрибонлик курсата бошлади, тез- тез холимдан хабар олиб турди... У аелга синглимни хам таништирдим... Хар харда синглим иккимизни уйига мехмонга хам олиб бориб турди... У аел елгиз узи яшар эди, бизнинг мактабга янги укитувчи булиб келганди... Кунлардан бирида, тусатдан, "менга угил буласанми?" деб колди... Ушандаги хурсандчилигимни курганингизда эди, мендан бахтли инсон йук эди... - Ха, - дейишга дедим-у, тезда хомуш тортиб уйланиб колдим, чунки синглимни елгиз ташлаб кета олмас эдим... Нимага уйланиб колганимни сезиб колди шекилли, тезда жавоб килди... - Сен рози булиб, мен билан уйга юргин хамммаси яхши булади... Нега бундай деди экан, деб яна уйланиб колдим ва уйига боришга карор килдим... Уйларига боришимни биламан, уйда мени синглим ва болалар уйида колиб кетган укаларим карши олишди... Хайратимни яшира олмадим... - Онажон, - дея уларнинг багрига отилдим.. Ушанда, Мехрибон онажоним укаларимни хам болалар уйидан фарзандликка олган эканлар Аллохга шукр, аьло бахоларга укидим ва уз билимим билан олий укув юртига укишга кирдим... Онажоним яхши бир аелга уйлантирди, хозирда уч нафар шириндан шакар фарзандларим бор... Онам билан бамаслахат синглим ва укаларимни тагли тугли оилаларга узатдик, уйлантирдик, хаммалари уйли жойли тинч яшамокдалар!!! Утган йили Онажоним Муборак Хаж зиератига бориб келишдии, хозир Хожи оналар... Худди уз фарзандларидек, мендан жуда хавотир оладилар... **** Кани айтингчи ука, мен шундай мехридаре онам учун, шундай мулозамат курсатсам арзийдими???, - деб савол назари билан сузларини тугатди бошлигим... Бошлигимнинг бундай такдирини эшитиб, хайратдан лол эдим, уларга билдирмай баьзида, кузим хам ешланиб олди... **** Яна хар доимгидек телефон кунгироги...... Бошлигимнинг онаси билан озгина сухбатини эшитиб узим учун катта сабок олдим уша кун!!! - Хозир Онажон, ишларим тугади, хозир бораман, хавотир олманг яхшиман, йул йулакай, дукондан асал олиб бораман, эрталаб биргалашиб бир асал чой ичамиз.
|