|
Peshqadam
Guruh:
Ishonchli
Xabarlar:
4048
Holati:
|
🚗 "Stalker"lar va Ortdan Quvgan Mashinalar
21. Chiroqsiz qora pikap
Missisipi shtatining tungi kimsasiz yo‘llarida ketayotgan edim. Soat tungi 2 lar atrofida ortimdan bir qora pikap kelayotganini payqadim. G‘alati tomoni, uning chiroqlari butunlay o‘chiq edi. U yuk mashinamning orqa bamperiga deyarli taqalib olar, men tezlikni oshirsam oshirar, sekinlashtirsam sekinlashardi. Shu tariqa chiroqsiz qora pikap meni qorong‘ulikda deyarli 40 mil ta’qib qildi va birinchi yirik truck stopga burilganimda to‘satdan yo‘l chetidagi zulmat ichiga burilib, g‘oyib bo‘ldi.
22. O‘yinchoq quvgan hayot
Bir safar Texasdagi kimsasiz benzokolonkada eshigim taqilladi. Ochsam, hech kim yo‘q, faqat yerda g‘alati, eski o‘yinchoq qo‘g‘irchoq yotardi. Men unga e’tibor bermay yo‘limda davom etdim. Biroq o‘sha tundan boshlab, ketma-ket 3 ta shtat bo‘ylab orqamdan bitta eski yengil mashina tinmay ergashdi. Qayerda to‘xtasam u ham uzoqroqda to‘xtar, kabinadan tushganimda esa chiroqlarini yoqib qochib ketardi. U go‘yoki o‘sha qo‘g‘irchoqni qaytarib berishimni kutayotgandek edi.
23. Yo‘l to‘suvchilar
Luiziananing qalin o‘rmonli trassasida tunda ketayotgandim. To‘satdan faralar yorug‘ida yo‘l o‘rtasiga ataylab va tartib bilan qo‘yilgan ulkan daraxt shoxlarini ko‘rib qoldim. To‘xtash xavfli ekanini sezib, tezlikni pasaytirmay yo‘l chetidan o‘tishga urindim. Shu soniyada yo‘l chetidagi daraxtlar orasidan qo‘lida bolta va pichoq ushlagan, yuzlariga niqob taqqan bir nechta qora soyalar yo‘lga qarab yugurib chiqishdi. Agar to‘xtaganimda, hozir tirik bo‘lmasdim.
24. "Menga ergash"
Yomg‘irli va tumanli tunda navigatorim (GPS) to‘satdan g‘alati, xirillagan ovozda gapira boshladi. U xaritada umuman ko‘rsatilmagan va xavfli hisoblangan tog‘li so‘qmoq yo‘lga burilishni qayta-qayta buyurardi. Men asosiy yo‘ldan ketishda davom etdim, ammo navigator ekrani qizarib ketdi va "Siz noto‘g‘ri yo‘nalishni tanladingiz, orqaga qayting" deb baqira boshladi. Ertasi kuni bildimki, navigator meni boshqarmoqchi bo‘lgan o‘sha eski yo‘l o‘tgan yili ko‘chki sababli tubsiz jarlikka aylanib qolgan ekan.
25. Niqobli mototsiklchi
Ogayo yo‘llarida yuk mashinasi bilan soatiga 100 km tezlikda ketayotgan edim. To‘satdan chap tarafimga bir mototsikl yaqinlashdi va men bilan bir xil tezlikda yona-yon yura boshladi. Haydovchiga qaradim va muzlab qoldim. U mototsiklni deyarli boshqarmas, ikki qo‘lini qo‘yib yuborgancha, menga qarab qo‘rqinchli masxaraboz (clown) niqobida tikilib turardi. U shu holatda menga qarab salkam 5 daqiqa dahshatli kulgili imo-ishoralar qildi va keyin keskin tezlik olib, tuman ichiga kirib ketdi.
26. Kamera ortidagi ko‘z
Mavsumiy reysni tugatgach, yuk mashinamning dashboard (boshqaruv paneli) kamerasidagi videolarni tekshirayotgan edim. Nevada cho‘lidagi stopda men kabinada uxlab yotgan tungi soat 3 lardagi videoni ochdim. Dahshatdan qonim muzlab ketdi: men uxlayotgan paytda, tashqaridan oynaga bir noma’lum va rangpar odam yuzi deyarli 2 soat davomida mutlaqo qimirlamay tikilib turgan ekan. U ichkariga kirish yo‘lini qidirgandek oynani sekingina silab chiqqandi.
27. "Mening joyim"
Tungi kimsasiz trassada ketayotganimda orqamdan ulkan gumburlagan ovoz eshitildi. Ko‘zgudan qarasam, dahshatli darajada zanglagan, faralari singan eski Kenworth yuk mashinasi menga yaqinlashib kelardi. U tinmay uzun signal (horn) berar va meni yo‘ldan siqib chiqarishga urinardi. Men yo‘l chetiga o‘tib unga yo‘l berdim, u yonimdan o‘tib ketayotganda kabinasida hech kim yo‘qligini, rul o‘z-o‘zidan aylanayotganini ko‘rdim. Keyinchalik ratsiyada bilishimcha, bu mashina xuddi shu burilishda 10 yil oldin halokatga uchrab, haydovchisi vafot etgan "arvoh yuk mashinasi" ekan.
28. Qonli izlar
Chikago yaqinidagi trassada ertalab uyg‘onib, yo‘lga chiqishga hozirlik ko‘rayotgan edim. Old oynani tozalash uchun qaraganimda, oynaning o‘rtasida juda aniq qonli qo‘l izi turganini ko‘rdim. Uni tashqaridan deb o‘ylab, oyna tozalagichni yoqdim, ammo u ketmadi. Shunda tushunib yetdimki, u qonli qo‘l izi kabinaning ichki tarafidan, ya’ni men uxlagan joyning ro‘parasidan qoldirilgan edi. Vaholanki, kechasi bilan eshik-oynalar qulflangan, ichkarida mendan bo‘lak hech kim yo‘q edi.
29. Simsiz aloqa
Tungi reysda ratsiyadan (CB radio) faqat menga qaratilgan aloqa kela boshladi. Noma’lum shaxs g‘alati ovozda mening to‘liq ism-sharifimni, qayerda tug‘ilganimni, hozirda oilam qaysi shaharda yashashini birma-bir aytib chiqdi. Men unga javob qaytarib, kimligini so‘radim. U faqat: "Men seni hozir ko‘rib turibman, tez orada yukxonangni ochaman", deb javob berdi. Atrofda esa kilometrlab masofada mendan boshqa birorta ham mashina ko‘rinmasdi.
30. Eski klassik sedan
Arkanzas shtatidagi yo‘lda ketayotganimda 70-yillardagi eski, yashil rangli klassik sedan mashina meni juda katta tezlikda quvib o‘tdi. Oradan 10 chaqirim o‘tgach, xuddi o‘sha yashil sedan yana orqamdan kelib, meni quvib o‘tdi. Men hayron qoldim, chunki u yo‘lda mendan ortda qolishi mutlaqo imkonsiz edi. Bu holat o‘sha tunda jami 5 marta takrorlandi. Oxirgi marta o‘tib ketayotganda, mashina ichidagi odamlar menga qarab qonli ko‘zlari bilan tikilib turishganini ko‘rdim.
🌉 Tungi Kimsasiz Ko‘priklar va Tumanli Yo‘llar
31. Tuman ichidagi shahar
Appalachi tog‘li tizimidan o‘tayotganimda to‘satdan yo‘lni juda quyuq va g‘alati tuman qopladi. Ko‘rish masofasi nolga teng edi. Bir oz yurgach, tuman ichidan 19-asrlarga xos bo‘lgan eski uslubdagi shaharcha chiqdi. Yo‘l chetida chiroqlar yonib turar, odamlar g‘alati kiyimlarda yurishgandi. Men qo‘rqqanimdan to‘xtamay o‘tib ketdim. Ertasi kuni tuman tarqalgach, o‘sha joydan qayta o‘tdim, ammo u yerda hech qanday shahar yo‘q edi — faqat kimsasiz, qalin botqoqlik va o‘rmon bor edi.
32. Ko‘prikdan sakragan soya
Luiziana shtatidagi daryo ustiga qurilgan juda uzun ko‘prikdan tunda o‘tayotgan edim. To‘satdan ko‘prik to‘sinlari ustida turgan qora soya pastga — to‘g‘ri mening yuk mashinamning kapoti ustiga sakradi. Dahshatli gursillagan ovoz eshitildi va old oyna qattiq silkindi. Men mashinani to‘xtatib, pastga tushdim. Ammo kapot ustida ham, ko‘prikda ham na bir jism, na bir tirnalgan iz bor edi. Go‘yoki tunda havoga aylanib ketgan tana kabi edi.
33. Botqoqlik chiroqlari
Florida shtatining tunda kimsasiz qoladigan botqoqlik yo‘llaridan birida ketayotgandim. Yo‘l chetidagi quyuq qorong‘ulik va suv ichidan to‘satdan o‘nlab mayda, yorqin chiroqlar yona boshladi. Ular xuddi chiroq ushlab olgan odamlardek harakatlanib, meni o‘rmon ichiga chorlayotgandek imo-ishoralar qilardi. Shu payt ratsiyadan qariya dalnoboychining ovozi keldi: "Ko‘zingni yo‘ldan uzma va u chiroqlarga qarama, ular botqoqlik arvohlari — seni yo‘ldan urishmoqchi!".
34. Suv ostidagi yuk
Tungi reysda ulkan ko‘prik bo‘ylab ketayotgan edim. Yuk mashinamning dash-kamerasi daryo tomonni ham qisman s’yomka qilib borardi. Ertasi kuni videoni tahlil qilayotganimda dahshatli holatni ko‘rdim: yuk mashinam ko‘prik ortidan o‘tayotgan soniyalarda, suv tubidan ulkan, qora va odamsimon maxluqning soyasi chiqib, mashinamning harakatiga qarab suv ostida unga ergashib borgan ekan. Uning ko‘zlari suv tubidan turib porlab ko‘ringandi.
35. Yomg‘irdagi arvoh stopchi
Kuchli yomg‘ir ostida yo‘l chetida qolib ketgan, usti-boshi ho‘l bo‘lgan bir yosh qizni ko‘rib, rahmim kelib kabinaga mindirdim. U orqa o‘rindiqqa o‘tirdi va indamay ketdi. Bir necha mildan keyin undan hol-ahvol so‘rash uchun orqaga qaradim. Ammo o‘rindiqda hech kim yo‘q edi. Eshiklar ochilmagan, mashina to‘xtatilmagandi. Faqatgina o‘rindiq ustida qizdan qolgan sovuq suv izlari va kichik ko‘lmak turardi.
(Mavzuning oxirgi qismi keyingi ro‘yxatda davom etadi...)
Sizning hayotingizda yoki yo‘llarda shunday g‘alati va tushunarsiz voqealar bo‘lganmi? Izohlarda o‘z fikrlaringizni qoldiring!
|
